Vernieuwing? Of toch vernieling?

We zijn nog geen blauwe maandag begonnen met het nieuwe Show- & Marching seizoen en het woord is alweer gevallen; VERNIEUWING. Discussies op social media vliegen wéér de bekende kanten op. Een discussie die al tientallen jaren loopt en telkens terugkomt, zonder dat die op inhoud wordt besproken.

Misschien is goed om eens uiteen te zetten wat vernieuwing eigenlijk is. Want persoonlijk vind ik dat de discussies kant noch wal raken. Vernieuwing is Innovatie. Innovatie is de ontwikkeling en succesvolle invoering van nieuwe of verbeterde producten, diensten en processen.

De critici op sociale media vergeten in deze discussie over het algemeen iets heel belangrijks. Namelijk: het publiek! Heeft iemand ooit wel eens aan het publiek gevraagd of ze herkenbare muziek, figuren als blokken, hartjes en molentjes en strakke lijnen zat zijn? Of zitten ze te wachten op alleen maar Amerikaans gestijlde korpsen? Het publiek vermaken is toch de essentie van ons bestaan?

Veel showkorpsen, en vooral de mensen die denken te weten hoe het moet, zijn het publiek in de afgelopen jaren gewoon vergeten, links laten liggen, want ze kwamen toch wel. Wordt wakker!: ‘Das war einmal’. Nederlands publiek is moeilijk binnen te krijgen misschien wel omdat ‘ze’ het veel te moeilijk hebben gemaakt.

Onbegrijpelijke shows met nog onbegrijpelijkere arrangementen. Zo moeilijk dat het publiek verward staat te kijken. Die willen namelijk geamuseerd worden en helemaal niet bezig zijn met “wat zie ik”, “wat hoor ik”, “wat doet dat met mij” en “wat symboliseert het tweede nummer”. Dáár raakt de vinger de zere plek, zo is mijn bescheiden mening. Al die vragen: instructie- en jury-leden schijnen daarvan te smullen. Die paar mensen met naar eigen zeggen ‘een enorme bak ervaring’ zien, horen en voelen het wél. Maar zo zit het meerendeel van het publiek niet in elkaar.

Dus ja, daar sta je dan met je ‘vernieuwing’. Goed voor de scores tijdens concoursen, maar intussen loopt de publieke belangstelling voor onze hobby terug en dat scheelt heel wat inkomsten. Het betalende gros, de massa, waar we het als sector toch écht van moeten hebben, zijn we uit het oog verloren. Dat is geen imago- maar een tunnelvisie probleem!

FEIT: er zijn club’s die gewoon domweg doen wat ze al 100 jaar doen. In kleurloze tenues zijn ze oubollig, schuifelen zonder enige uitstraling over straten en pleinen en ja, die bezorgen de sector hét welbekende “imago-probleem”. Veelal zal bestuurlijke vernieuwing eerst plaats moeten vinden.

Maar zijn ‘vernieuwers’ niet gewoon te kritisch geworden? Houden we ons niet veel teveel bezig met wat er in ons eigen sectortje gebeurt? Vooral kijkend naar de concurrentie? Zeiken jullie anderen af omdat je zelf die ‘vernieuwing’ niet weet te brengen? Doorgaans roepen jullie om vernieuwing zonder inhoudelijk aan te geven wat die vernieuwing is. Zijn jullie niet gewoon opgehitst door alles wat te vinden is van die paar toppers op Youtube, of je hebt een poosje ergens meegedraaid en je kop gek laten maken misschien. Zet het uit je hoofd, dát gaan we hier in Europa echt niet bereiken. We zijn met te weinig, je hebt hier geen ‘Marching’ als bij-vak op het voortgezet en dan, niet geheel onbelangrijk, wie gaat het financieren.

Natuurlijk, je moet wel met de tijd mee gaan. Stilstaan is achteruitgang. Maar doe dit met passie en durf vanuit je eigen style, kracht en binnen je mogelijkheden. Onderzoek waar je als club heen wilt, luister naar het publiek en bouw daarmee je toekomst.

Ik zie de laatste jaren meer vernieling dan vernieuwing. Uitzonderingen daargelaten.

C.V.