Een Franekers feestje tijdens het Marching & Music Contest

Zaterdag 10 oktober, op naar sporthal de Trije in Franeker. Een feestelijke dag, want niet alleen vieren de Sternse Slotlanders deze dag hun 60 jarig jubileum, in samenwerking met de OMF (Organisatie van muziekverenigingen in Fryslân) wordt ook het “Marching & Music Contest" en Showconcours georganiseerd, door de jubilerende vereniging.

Het is nog rustig om twaalf uur en nog even tijd om bij te praten met Paul Doop, juryvoorzitter show. Paul is vooral nieuwsgierig hoe het nu verder gaat in Friesland na het beëindigen van het succes van Taptoe Leeuwarden, het eerste Proud Event met de Blue Devils en de plannen voor de toekomst van de Proud organisatie. Plannen die Proud gezamenlijk met de OMF gaat maken en die vooral de amateuristische muziek, show en dansbeoefening ten goede moet komen. Activiteiten van topniveau, met natuurlijk een bijzonder hoogtepunt in 2018 als Leeuwarden (en Friesland) culturele hoofdstad is van Europa. Mooie plannen, maar genoeg bijgepraat, nog even “ finetunen” Paul, jullie maken een juryverslag? En wij, wij een sfeerverslag natuurlijk, maar vooral gaan we vandaag genieten van de wedstrijden tijdens het jubileumfeestje in Franeker.

Er is nog weinig sfeer beschrijven in de zaal als om 12.30 uur de mars en concertwedstrijden beginnen. Het is vooral de directe aanhang van de deelnemers die José Tilstra mag verwelkomen. Dat is wel wat anders met de juryleden, in totaal komen er vandaag 10 deskundigen opdraven om de 12 deelnemende korpsen te beoordelen. José draagt, als presentatrice, in ieder geval bij aan het kijk en luisterplezier dat veel deelnemers ons vandaag in hun speakerteksten toewensen.

De mars en concertwedstrijden hebben 2 secties, namelijk slagwerkkorpsen en blaaskorpsen, weer onderverdeeld in 4 divisies.

Numero uno is vandaag Uno Animo uit Zuidwolde. Ze laten vooral zien dat deze wedstrijd voor hen een serieuze aangelegenheid is. In hun rode uniform verwacht je bij hen vuurwerk, maar dat komt er helaas niet van. Werk aan de opkomst, uitstraling en eerste indruk. Alhoewel ze heel netjes het concertnummer “Ease Off” vertolken, spatten de vonken er nog niet van af. Wat jammer dat de organisatie niet een stand-by ploeg heeft klaar staan om de concertinstrumenten van het veld te halen. Nu moeten de korpsleden dat zelf doen en dat zal hun concentratie niet ten goede komen En dat was ook te merken in het marcherende gedeelte met het nummer “Brotherhood”. Natuurlijk is het lastig om als eerste te beginnen, maar met iets meer animo zou hun optreden veel beter tot z’n recht komen. Wel numero uno in hun klasse met een verdiende eerste prijs.

Als tweede marcheerde Concordia Sexbierum de vloer op. Onder leiding van Jan Zoodsma komen zijn onder luid applaus, van hun aanhang, richting de jury en. om het plaatje totaal te maken, hadden ze hun guardgroep meegenomen. Veel nieuwe aanwas, waarvan sommigen voor de eerste keer voor een jury speelden. Of dat de reden was waarom Jan Zoodsma met de rem er op speelde, dat weten we niet. Maar met zoveel jeugd moet het jeugdig elan ook te horen zijn in hun speelwijze en dat misten we wel in het concertnummer “Oriëntal March”. Ook het marcherende gedeelte miste durf. Met meer durf is het niet erg dat er iets fout gaat, het verbetert volgens ons de algemene indruk en misschien zet het ook iets bij in gelijkheid in de lichaamshouding, beweging en houding van instrumenten. Al met al behaalde Concordia met dit optreden een eerste prijs.

Van de derde divisie gaan we direct door naar de 2e divisie met Hasselts Fanfare. Nou was de fanfare er vandaag niet. Hasselts Fanfare kwam uit in de sectie slagwerkkorpsen. Vol vaart komt het korps met de nodige uitstraling, ongetwijfeld geïnspireerd door hun tamboer-maitre, de Trije in gemarcheerd, maar waarom kies je dan niet het midden van een belijnde zaal. Jammer genoeg beheerst niet iedereen het kunstje, wat ook nog extra zichtbaar wordt door hun transparante manier van werken met ruime onderlinge afstanden. Wat dat betreft zou de gesloten formatie die Hasselt gebruikt voor de afmars ook goed gebruikt kunnen worden tijdens de marswedstrijd. Al met al wordt er netjes, met dynamiek gemusiceerd. Hun marsnummers zijn “Never the same shuffle” en met “The Groove” marcheren ze tot in een bocht. Net niet gelukt om de slotnoot in een rechte formatie te krijgen. Ook naar Hasselt gaat vandaag een eerste prijs.

Over naar de 1e divisie. CMV Oranje Minnertsga laat zien dat ook tijdens de mars en concertwedstrijden het publiek vermaakt kan worden. Met hun majorettepeleton kiezen ze voor een gedurfde entree in de Trye. Alleen met brass en daarna op een ferme manier gevolgd door slagwerk en majorettes komen ze op een entertainende manier in hun concertopstelling. Misschien wat aan de lange kant maar toch zeker de complimenten daarvoor. Schijnbaar zo verrassend dat de presentatrice José Tilstra struikelde, maar dan wel over haar eigen woorden, zoals ze zelf zei. Oranje is vorig jaar in een nieuw uniform gestoken en dat nieuwe proberen ze mee te nemen in hun “totall performance”. In tegenstelling tot Concordia gaat bij hen wel de rem eraf, waarbij ze ook tijdens het concertnummer “General Set Up” zich visueel lieten ondersteunen door hun majorettepeleton, of kunnen we het misschien beter danceteam noemen. Blijft voor ons een vraag waarom één van de dames geen rokje droeg, maar een korte versie van “hotpants”. In de show werd het niet duidelijk, dus houden we het op gewoon vergeten, thuis laten liggen. Na de mars “Fourty Seven”, die ze 5-breed liepen, verliet Oranje onder groot applaus de vloer. Een dikke eerste prijs.

De 2e en laatste deelnemer in de 1e divisie, de Van Limburg Stirum Band uit Wezep. Prachtig hoe zij “A way of Live” speelden tijdens hun concert. Mooie sferen, en dat begon direct al met de intro van de sousa’s, een mooie sound van de trombones, heel subtiel de hoorns, ragfijn slagwerk, samenkomend in een mooie totaalkank. Een lust om naar te luisteren. Vanuit een slimme concertopstelling werd vliegensvlug de marsopstelling ingenomen. Het viel ons op dat de VLSBand weinig aandacht schonk aan het uitrichten van het orkest. Wel werd er uitgebreid tijd genomen om het overtollige vocht te lozen, ook belangrijk natuurlijk. Op Oranje na, was uitrichten echter niet aan de orde bij de deelnemers aan de marswedstrijd. Jammer, volgens ons kan het zeker bijdragen in het wedstrijdresultaat. VLS koos voor zowel voor Amerikaanse countermarsen, als Engelse countermarsen. Jammer genoeg werden deze beide stijlen niet altijd goed uitgevoerd, maar al met al behaalde VLS met hun optreden een dikke 1e prijs met onderscheiding en hebben wij er van genoten. Wat onze aandacht tijdens de prijsuitreiking nog trok waren de mooie broeken met opdruk van de dirigent en een lid van het instructieteam. Duidelijker kun je niet laten zien wie de broek aan heeft binnen het korps. Wie weet, trendsettend?

Na een korte pauze en een klein patatje zaten we weer klaar voor de showwedstrijden. De organisatie had vast gezien dat het patatje echt klein was, want we werden nog getrakteerd op een supervers broodje. Dank daarvoor. In ieder geval konden wij er weer tegen aan.

Drie klasses kwamen aan de orde, de jeugdklasse, de basisklasse en de topklasse. Als eerste kwam de jubilerende vereniging met hun jeugdband hun thuiswedstrijd spelen, Jeugdband de Sternse Slotlanders. Ondertussen waren ook de tribunes volgelopen en werd het behoorlijk sfeervol in de Trije. Op het veld stonden yardbordjes, maar jammer genoeg stond de 50 niet op het midden en werd er onvoldoende gewerkt met de aanwezige belijning. Dat gold ook al voor de marskorpsen, onbegrijpelijk eigenlijk dat je zo’n handig hulpmiddel laat liggen, vooral ook omdat je er op kunt trainen, de belijning is in iedere sporthal identiek, volgens ons. Tijdens de showwedstrijden waren er totaal 14 ogen en 14 oren die beoordeelden, 6 ‘Friese’ op de vloer en 8 ‘randsteedse’ op de tribune, maar de jeugdige Franekers raakten hiervan niet van de kaart. Ze brachten een leuke, frisse show, met muziek, passend bij hun leeftijd. Ze lieten veel zien, leuke passen, effecten passend bij de muziek, leuke formaties en goed betrekken van de guard. Wel jammer dat een hoogtepunt van de guard zo ver van het publiek vandaan gebracht werd, het mooie dansje, de rozen, het viel te weinig op. Ook al zongen de Franekers dat ze het “magic” noemden, op bepaalde momenten is er zeker nog magie aan dit programma toe te voegen, een juiste “staging” en je hebt een dubbeleffect. Alhoewel er momenten waren dat het publiek goed betrokken werd, was dat op andere momenten weer minder, zoals bijvoorbeeld in het slotnummer. Toch een mooi programma, waar ze terecht de eerste prijs in de jeugddivisie mee behaalden.

Wie werd dan tweede, nou het korps dat ook als tweede optrad in de jeugddivisie. De jeugd uit Urk. Geen lange rokken, zoals bij de senioren, geen jachthoorns, ook even geen José. Wel een opmars met “Alouette”, een nummer dat ik 40 jaar geleden ook al speelde. Jeugdsentiment, en dat was eigenlijk een groot deel van het optreden van Jeugdkorps showband Urk. Ondertussen was ook José weer terug om de stilte te doorbreken en hun wedstrijdoptreden aan te kondigen. Degelijk, met bekende patronen die met verve werden uitgevoerd. Discipline, perfectie, gelijkheid, lets call them “the machine”. De Urkers huldigen het motto van showcoryfee Rinus Vuyck: “altijd de grote trom in het midden”. Hoe oud het kunstje en de melodieën (bijv. Rivers of Babylon) van Urk ook zijn, de Urker jeugd laat zien dat zij hier zeker nog mee uit de voeten kunnen, maar toch vonden we het geweldig dat ze tot slot gekozen hadden voor een eigentijdse afsluiting, passend bij een showband die zich jeugdkorps noemt. Urk, we hebben genoten van jullie enerverende stijl van showen. Een terechte tweede plek.

Tja, en dan wordt het derde korps dat optreedt in de jeugdklasse derde. Jeugd Takostu Stiens. Een echt jeugdkorps, met echte kleintjes. Vol energie en vol concentratie stonden ze in formatie op de zijlijn, klaar om te knallen met hun show. Vertwijfeld bleef José vragen of de jury al klaar was, maar helaas, geen voicerecorders beschikbaar, even wachten nog. En toen ze er waren moest ze nog steeds wachten met de aankondiging omdat ook de yardbordje op de achterlijn niet conform de reglementen waren. De jeugd uit Stiens wachtte gelaten af. Toen ze los konden leverde dat jammer genoeg een wat rommelige start van hun programma op. Maar dat was ook te wijten aan het eerste deel van hun programma, dat mooi was, maar te lang duurde. Ook was balans tussen fluiten, piccolo’s en slagwerk even zoek. In het tweede deel van hun programma kwamen de jeugdige Stiensers goed op gang en lieten ze echte Takostu gimmicks en showeffecten zien, hartstikke leuk. En dat was ook te merken bij het publiek en het gulle applaus dat ze afdwongen.

Over naar ‘de groten’, in de basisklasse. Twee deelnemers die aan elkaar gewaagd zijn. Als eerste zagen we Showband Oerterp, Ureterp. Oerterp met een leuk muzikaal programma, gebracht met fluiten en saxen, slagwerk, guard en ook nog twee drum majors. Maar show moet niet allen muzikaal leuk zijn, we willen ook wat zien. Het uitbeelden van de muziek vraagt om effecten, en verschillende tempi in bewegen, paslengtes en uitdagende figuren. Oerterp gebruikt het gehele speelveld maar bezorgt daarbij een gevoel van “still going on”. Als het muzikaal uitnodigt tot frivoliteit in bewegen dan worden we daar vooral in bediend door de dames van de guard. Het zou mooi zijn dat de bandleden ook mee zouden gaan doen. Ondertussen zochten we afleiding in het vinden van het jongste en oudste lid, tenorsax of bassdrum, sopraansax of guardlid? En zijn de drum majors nou tweelingen of niet? Met zo’n mooi programma zou Oerterp ons nooit tot deze gedachten mogen brengen en dat kan volgens ons door op de juiste momenten het nodige visuele spektakel toe te voegen. Volgens ons zit Oerterp er zo dichtbij, juist dat laatste zetje is nodig om echt show te maken. Ze behaalde de tweede plaats in hun klasse.

Eerste werd Hollandia Bolsward. Maar wel heel nipt, een paar honderdsten waren ze verwijderd van Oerterp. De malletband uit Bolsward heeft een beetje hetzelfde probleem als Oerterp. Een leuk muzikaal programma, maar ook zij laten ons niet zien wat we horen. Het ontbreekt aan enthousiasme en op een ochtendgymnastiek in de opener en een Yoga balansje na, werd vooral de tijd gebruikt om over het speelveld te gaan in een constante beweging. Ook hier is sprake van “still going on”. Meer visuele aspecten en een portie enthousiasme en uitstraling maken ook dit muzikale programma tot een showprogramma. Ook Bolsward is er zo dichtbij. En als ze dat lukt dan kunnen ze ook met recht het nummer “let me entertain you” spelen in de afmars.

Helaas moest Domuko uit Dokkum zich afmelden. Maar ze waren niet de enige die gemist werden bij dit jubileumfeestje en deze wedstrijd van de Friese bond, ook de Pasveerkorpsen en de Advendokorpsen hadden volgens ons hier moeten staan. En wat te denken van de samenwerking tussen CMH Menaldum en de Graham Lowlanders. Jammer dat ze er niet bij waren.

Gelukkig waren er toch wel echte groten in de topklasse. Allereerst was dat Takostu uit Stiens. Takostu is ondertussen een korps met naam en faam, internationaal geroemd en de verwachtingen waren hoog, we zagen een echte Takostu show. Het gehele speelveld was gevuld met afwisseling, rotaties, beweging, flitsende gimmicks, effecten, mooie muzikale overgangen. Jammer was dat de formaties wat onderbroken waren, maar 7 afwezigen (vanwege ziekte) is direct zichtbaar in dit programma. Strakke exercitie zit in de Takostu cultuur en dat geeft uitstraling, de uitlijning kan beter om daarmee de puntjes op de i te krijgen. Naast bekende patronen zagen we ook het zoeken naar nieuwe effecten, met de ruggen tegen elkaar, daar kan nog veel meer uitgehaald worden. We werden verwend, mooie drills, mooie balans, cadensen, met als resultaat mooie reacties van het publiek. En wat hadden we de Can Can graag op het eind gezien. Goede wijn behoeft geen krans, dat gaat zeker op voor Takostu. Ze werden tweede, maar dat doet niets af aan hun geweldige show.

Het werd een echt feestje in Franeker, want niet allen de winst in de jeugdklasse, ook de winst in de topklasse werd door de jubilaris binnengehaald. Proficiat en zeker verdiend. De Sternse Slotlanders lieten een echte top show zien en ook horen. Via een geweldige wereldreis kwamen we weer terug in Franeker. Met prachtige melodieën, we hoorden muziek van Within Tempation, en andere top melodieën. Zelfs Andre Rieu werd voor ons bijzonder. Wat een sterk muzikaal programma en o, wat sterk uitgebeeld. Sterke visuele effecten, soms ragfijn verwerkt, klein en dan weer zo groots. En op alle momenten sterk ondersteunt door de Guard. Sternse Slotlanders heeft ons vandaag zeker verrast en was op momenten zeker vernieuwend.
Terecht dat ze deze thuiswedstrijd hebben gewonnen!

De jury had het er moeilijk mee, het was lang wachten op de uitslag, te lang. De jury was inmiddels al met de jurybesprekening begonnen, terwijl korpsen nog op de vloer stonden, vreemd. Een paar nummers van VLS, oké dan ook nog maar een nummer van de jubilaris, José nogmaals aan het woord, de voorzitter van de Sternse Slotlanders aan het woord die “ grutsk”, trots was op henzelf en ook de organisatie en samenwerking met de OMF, Aafke Poelstra namens de OMF aan het woord, de huldiging van Gerda van der Ploeg, 40 jaar muzikant bij Oranje Minnertsga, het “ lang zal ze leven” en ja, dan ein-de-lijk de juryresultaten:

Marswedstrijden
81.14 pnt Uno Animo Zuidwolde Conc/March Slagwerkkorpsen (4e div)
82.33 pnt Chr. Drumfanfare Concordia Sexbierum (3e div)
80.00 pnt Hasselts Fanfare Hasselt (2e div)
85.00 pnt Chr. Muziekver. Oranje Minnertsga (1e div)
93.81 pnt Van Limburg Stirum Korpsen Wezep (1e div)

Showwedstrijden
82.97 pnt Jeugdband Sternse Slotlanders Franeker (Jeugd)
81.15 pnt Jeugdkorps Showband Urk (Jeugd)
80.97 pnt Jeugdband Takostu Stiens (Jeugd)
79.79 pnt Showband Oerterp Ureterp (Basis)
79.82 pnt Muziek & Showband Hollandia Bolsward (Basis)
85.97 pnt Showband Takostu Stiens (Top)
87.32 pnt Showband Sternse Slotlanders Franeker (Top)

(Punten onder voorbehoud van typfouten)

Dit hele finale gedeelte dat moet volgens ons toch anders kunnen. Kijk bijvoorbeeld naar CGN of DCE wedstrijden. Muzikanten hebben een lange dag gehad, het publiek wil (gaat) weg, hier moeten organisaties mee aan de slag.

Volgens ons is het nog knap laat geworden bij de Sternse Slotlanders en hun feestje in Franeker. Naast gastoptredens waren ook nog enkele deelnemers van vandaag aanwezig om nogmaals hun optreden te doen en het feestje mee te vieren.
Wij willen de organisaties, de OMF en de Sternse Slotlanders, bedanken voor hun gastvrijheid, de koffie en de broodjes. Ook een evenement als dit hoort in deze regio thuis.

Backstage met Jeugdkorps Showband Urk