Live-verslag KNMO / OMF showconcours Franeker

Het zit erop! We hebben vandaag 17 interessante optredens gehad in verschillende divisies tijdens zowel de Marching & Music Contest als het Showconcours. De jury is nog in beraad en u leest de scores op Korpsmuziek, zodra deze bekend zijn. De eerste editie van dit concours in Franeker is zeker geslaagd. De Trije is een mooie grote zaal en het publiek wist het complex in grote getalen te vinden. De hele dag zaten de tribunes goed gevuld en dat is lekker optreden.

Ook organisatorisch liep alles, zo leek het, op rolletjes. Natuurlijk zullen er leerpuntjes zijn, maar het belangrijkste is dat alle bands hun optreden optimaal hebben kunnen voorbereiden. Het programma verliep verder snel. De organisatie kon gebruik maken van een goed juryteam en dat is belangrijk voor het belang van deze wedstrijden. De scores die straks gegeven worden, zijn dan ook zeker van waarde.

Het concours verdient bij een volgende editie zeker net zoveel bezoekers en deelnemende bands, ook van buiten de regio. Want het accent lag behoorlijk op ‘Fryslan’, maar ook voor bands uit andere provincies valt hier wat te halen. Het concours is mooi gepland in het naseizoen en kan ervoor zorgen dat verenigingen in het naseizoen nog nét even een stapje extra zetten om goed te presteren. En daar heb je tijdens taptoes gewoon profijt van.

Al met al dus een zeer geslaagde dag, waarbij we als Korpsmuziek-redactie ons werk ook prima hebben kunnen doen. Bij deze bedanken we dan ook de organisatie voor de gastvrijheid en de goede zorgen. Wat ons betreft: tot volgend jaar!
 

---------------------------
Naam: North Frisian Percussion Corps - Dokkum

Onderdeel/divisie: Show - topklasse

Titel show: A World of Games
Twitter: @SHOWCORPSNFPC Website: http://www.druma-oranje.nl/north-frisian-percussion-corps

Muzieknummers:
Tetris
Eye of the Tiger – Survivor
Olympic Fanfare
Carneval de Paris
Pokerface
Tetris
O Fortuna

Verslag:
Het NFPC sluit vandaag deze wedstrijd af met een optreden in de topklasse. Het is voor het eerst dat ze in de hoogste klasse uitkomen, nadat ze afgelopen zomer promoveerden tijdens het ODSC. De Dokkumers zijn al jarenlang op een ontzettend goed niveau bezig en dat is dit jaar niet anders. Het is altijd leuk om te kijken naar deze club!

Energie! Pittige opening, veel beweging over het hele veld! En een lieflelijke overgang naar het Tetris-thema. Het NFPC draait dit programma al een tijdje en dat zorgt ervoor dat de show doorspekt zit met leuke visuals en bodymoves. Door met Eye of the Tiger. Veel intensiteit, maar mooi uitgevoerd in samenspel. Lekkere swing-overgang. En vooral ook sterk werk bij de guard: prima toss! De hele club beweegt naar de zijkant van het veld en vanuit daar gaan ze verder met de Olmpic Fanfare. Lekker snelheid in de drumline en vervolgens weer terug in intensiteit. Heel effectvol: muzikaal en visueel. Ook als ze in het vervolg een soort vraag antwoord spel hebben met de mallets, als je kijkt naar de snelheid in het lopen. En dat toch een gezamenlijk statement, voorwaarts.

Maar stilzitten is er niet bij. Helemaal terug in volume en een mooie andere sfeer met Carneval de Paris: mallets samen met een accordeon. Vol overtuiging overgenomen door de drums. Leuk blijft ook altijd de gimmick met de grote gekleurde klankbuizen. Lekker is de overgang naar het mallletdeel. Prima staging van de guards, die later weer worden opgenomen in het hele visuele ontwerp. Mooi vierkant op het veld dat zijwaarts beweegt! Het NFPC vliegt als het ware over het veld: bij vlagen erg energiek.

Wow, weer heel intens gespeeld! Ondanks dat ze maar vier mallets hebben, word je wel helemaal meegenomen in het muzikale. Ook omdat ze daarna weer respect afdwingen door geas terug te nemen! Mooi ondersteund door de guard met blauwe vlaggen.

Tijd voor het slot van deze show. Zoals het eigenlijk hoort met veel beweging en intensiteit. Nog even komen een paar ‘games’ voorbij. Lekkere mashup van alles wat we al een beetje hebben gehoord. Jammer dat hier wel even de guard uit beeld is en veel tijd nodig heeft voor hun laatste wissel, richting O Fortuna. Ook is de integratie hier ook niet zo goed zoals in de rest van de show. Dat is zeker weer wel zo in het einde van de show, dat sterk wordt neergezet!

Zeker een top-show van het NFPC. En met ‘top’ bedoel ik dan ook dat ze gewoon thuishoren in deze klasse. Ondanks het kleine aantal mallets, blijft de melodie goed hoorbaar. Het slagwerk kent z’n plek en weet waar het even helemaal los mag.

Zoals we van het NFPC gewend zijn, is de variatie groot: zowel muzikaal als visueel. De club zweeft over het veld heen en weet de muzikale variaties goed uit te buiten. Er zit een heerlijke flow in de show en dat maakt het een plezier om naar te kijken en te luisteren.

-----------------------------------

Naam: Sternse Slotlanders - Franeker

Onderdeel/divisie: Show - middenklasse

Titel show: Stylez In Motion

Muzieknummers:
Stylez
Sir Duke
Turning Tables
Innuendo
Over the Hills

Verslag:
Het is nogal wat de Sternse Slotlanders ons beloven. Veel beweging en een variatie aan stijlen. Niks geen moeilijk verhaal, gewoon een afwisselende show waar hard aan is gewerkt. Stylez in Motion! is de naam van hun show. Mooie opening: variatie in passen, mooi de guard in de focus gezet. Tempoversnelling. Kleur in de vlaggen. En goed samenspel tussen de mallets en de drums, ondanks het grote afstandsverschil. Goed geluisterd!

In deze opening zitten meteen stijlveranderingen. De muziek wordt goed gespeeld en visueel is het allemaal ontzettend leesbaar. De Sternse Slotlanders weten als geen ander de melodie over te brengen. Knap is dat ze met zoveel mallets – en ook nog eens verspreid over het veld – toch zo gelijk in ensemble spelen. Paar mooie dynamische verschillen! Slagwerk houdt op sommige momenten netjes in, maar laat zich in het slot van de opener wel even gelden! Lekker! Mooie overgang naar Sir Duke! Guard had hier wel iets beter gestaged kunnen worden, staan bijna tegen rest van de band aan geplakt. Later zoeken ze wel mooi de ruimte op. Mooi moment in het tutti-gedeelte! Ze nemen daar wat de vrijheid, alleen had nog net iets overtuigender mogen performen.

Mooie, sterke, overgang naar Turning Tables. Dwingen stilte af! Dynamisch heel erg sterk gespeeld! Misschien dat er wel iets meer vloeiende lijnen op het veld hadden kunnen staan. Later in het nummer komt er wel snelheid in het nummer. Het is natuurlijk ontzettend dramatische muziek.  Na een draai een heel mooie overgang naar Innuendo. Duidelijk de focus op de gfuard, alleen moeten ze je als publiek dan wel pakken. Dat lukt lastig met de rug naar me toe, ook al geldt dat voor maar een paar guards. Juist hier hadden ze met het publiek moeten communiceren. Heel goed hoe de Slotlanders nu de tempo- en intensiteitsverandering laten zien. Veel beweging, snelle figuraties, uitmondend in een vierkant. Goed de overgang naar de drumline, hoewel die wel wat naar links bewegen. Hele vet overgenomen door de bassline. De drumline staat op een lange lijn en pakt zeker de aandacht vast door te communiceren met het publiek. Koppies omhoog en toffe bodymove!

Leuke gimmick! Een van de guards hoort duidelijk iets in haar koptelefoon. De hele band neemt dat over en weet het publiek tot klappen te krijgen. Goed hoe ze vol overtuiging het slotnummer inzetten op het geklap van het muziek. Een nummer met ontzettend veel energie! Mooie zwenkingen, strak uitgevoerd! Even een uitstapje, kort maar effectvol, en we werken toe naar het slot! Soort battle tussen drums en mallets! Gewaagd: samenspel blijft net goed!

Goed einde van de show, twee lijnen die naar elkaar toe bewegen en uitbreken naar een groot driehoek! Vervolgens uitmondend in een grote boog en een slot met de guards in het midden van het veld. Inderdaad Stylez in Motion, dat kregen we voorgeschoteld. Veel muzikale stijlveranderingen en die zagen we ook terug in het visuele ontwerp. Muzikaal sterk gespeeld en visueel over het algemeen goed uitgevoerd. Mooie intervallen, strakke lijnen en goede timing in de transities. Er zitten een mooie flow in het programma en het bevat ook de nodige rustmomenten.

Mooie show om naar te kijken en te luisteren en ik ben benieuwd waar de jury deze show gaat plaatsen.

------------------------

Naam: Jubal Zwolle

Onderdeel/divisie: Show - basisklasse

Titel show: ‘Dreams: emotions of sleep’

Muzieknummers:
Lullaby
Power of the Dream
What a Feeling

Verslag:
Meisje valt in slap en maakt emoties mee. Jubal Zwolle neemt ons mee naar de slaapkamer van Julia, een normaal Hollands meidje. We zien het moment waarop e in slaap valt en gaat dromen. Ze vergeet dan haar dagelijkse leven en stapt ze in een fantasiewereld. Mooi begin! Nog onder de speakertekst horen we een speelklok. Julia werd voorgelezen en is al in slaap gevallen. Ja, ze ligt echt op het veld. Mooi begin zo!

De show begint met een gewaagd saxofoon-slaapliedje. Best een heel mooie klankkleur! Goede stevige overgang ook door de rest van de blazers, mooi ondersteund door een bassist (gitaar). Ah, Julia is beland in haar droomwereld. Klinkt een beetje als een bigband hier! Mooi gespeeld en vooral ook een volle klank door de toevoeging van de bassist! Lekker sfeertje en even een mooi momentje van de trompetten. Goede overgang met een sopraansax! Ja hoor, we zitten in een soort van droomwereld!
Alleen wordt de muziek nu wel wat meer mystiek. Zo horen we muziek uit de bijzondere film Requim for a dream. Of dit nou zo’n fijne droom is. Inrense muziek, had visueel wel iets meer uitgewerkt kunnen worden. Jubal kiest duidelijk voor het goed overbrengen van de muziek. Secties blijven goed bij elkaar. Prima staging van de instrumentengroepen.

Goede trompetsolo! Top gespeeld! En daarna komt er flink wat energie en volume in de blazersgroep. Het klinkt toch ook wel heel beheersd, ondanks dat het volume stevig is. We komen van de ene emotie in de andere: ook nu neemt de spanning weer toe in een soort mashup van Mission Impossible en Halloween. Veel beweging op de vloer, uitmondend in een groot blok. Mooi hoe dit uiteen getrokken wordt. Ja en dan op Mission Impossible een paar flinke stappen voorwaarts! En een goede vlagtoss van Julia, die door het blok heen rent. Goed gevonden.

Gelukkig voor haar komen we ook weer in een ietwat prettiger droomwereld. Jeetje: ze trekken vandaag eventjes een blik goede solisten open hoor. Nu een trombonist met een prachtige sound. Mis wel een beetje een diepere laag als het wordt overgenomen door vooral de trompetten. Paar euphjes zouden niet misstaan. I dreamed a dream! Alle focus op de trompet die een solo speelt op de schouders van twee slagwerkers. Opnieuw heel knap hoe hij zijn slotnoot strak vasthoudt.

De show kent ontzettend veel veranderingen in sfeer, maar het is absoluut niet storend. Eigenlijk loopt het programma door als een trein. En muzikaal heeft Jubal Zwolle de zaakjes goed voor elkaar, zoals ook nu in het slotnummer. Ook al trekken ze de figuraties flink uit elkaar, het smaenspel blijft goed!

We sluiten de show af met een soort medley, zo lijkt het. Erg overtuigend einde!

Absoluut een verrassing in deze basisklasse: Jubal Zwolle. Ze beloven ons een duidelijk concept en komen dat ook zeker na. We worden meegenomen in de verschillende droomwerelden. Van vrolijke en blijde dromen tot nachtmerries. Julia is goed herkenbaar en speelt haar rol met verve.

Verder heeft de club een paar echt goede muzikanten in huis. Muzikaal is het bij vlagen erg sterk en visueel gebeurt er veel op het veld. Jubal heeft een slim programma en maakt het zichzelf in de drill niet onnodig moeilijk. De leden zijn comfortabel met wat ze lopen en spelen en dat hoor je terug, want in deze show geven ze volle bak en overtuigen ze het publiek volledig.

Als die niet gaan promoveren……..
 

-----------------------------

Naam: DOMUKO - Dokkum

Onderdeel/divisie: Show - basisklasse

Titel show: ”Remember Michael Jackson”

Muzieknummers:
Thriller
Billie Jean
Earth Song
Smooth Criminal
They Don’t Really Care About Us

Verslag:
De Showband voert een veldshow die de naam ”Remember Michael Jackson” draagt. De naam van de show zegt het al, alles draait om de legendarische popartiest, Michael Jackson. Thriller, Billie Jean, Earth Song, Smooth Criminal en They Don’t Really Care About Us komen voorbij in een arrangement van Fred Kerdijk.

Mooie grote openingsformatie die wegtrekt naar een hoek en dan krijgen we meteen het eerste statement: Thriller! Goed effect! En meteen ook veel flow in het visuele ontwerp, want de hele club beweegt zich naar de andere kant van het veld. Goed zo mallets: even hoofdje omhoog op “THRILLER!!”. Dat valt op!

We hebben vandaag trouwens een ware MJ in huis, want DOMUKO heeft een soort van look-a-like meegenomen, die de pasjes van The King of Pop zeker in huis heeft. Hij had wel wat meer in de focus kunnen staan, hij bleef nu verborgen achter een lijn van de muzikanten. Door met Billie Jean: jammer dat ook hier de solist verborgen staat: had hem zijn moment en plekje gegeven. Niet dat zijn partij ontzettend moeilijk is, maar hij speelt wel een heel essentiele melodielijn! DOMUKO is niet ontzettend groot (plm 6 mallets, 6 slagwerkers en 4 guards), maar ze gebruiken wel een groot deel van het veld en dat is knap! Mooi dynamisch verschil naar het einde. Even helemaal terug in volume en vervolgens toewerken naar een flimax in het slot. Mooie overgang naar Earth Song, jammer van de iets te harde snares. In dit nummer zit natuurlijk een hele flow en dat hoor je ook terug. Visueel komt het nu mooi tot uiting met de guards, die twee grote witte vlaggen hebben. In het tutti moment loopt de club op 1 lijn voorwaarts. De guard staat er echter voor en dat neemt wel wat zicht weg. Staan ze achter de muzikanten, dan had het extra gewicht en effect gekregen.

Originele en bijpassende drumbreak richting Smooth Criminal. Ook zonder melodie weet je dat nummer eraan komt. Het is een ietwat kort intermezzo, waarbij niet helemaal duidelijk wordt wat we precies te zien krijgen. Aan het einde horen we een soort geweersalvo, maar dit valt een beetje uit de lucht.

We zijn bij het slot van de show: They don’t Really Care About Us. Leuk hoe hierbij gebruik wordt gemaakt van de surdo. Opnieuw staat MJ ook weer op het veld, maar is hij een beetje verborgen in het visuele ontwerp. Jammer want zijn dansjes kunnen echt wel een toevoeging zijn op de show.

Mooi hoe de club zo richting het slot wel hem in de focus zet door twee lijnen weg te laten te trekken. Er komt een tempoversnelling in het stuk en dan zijn we bij het einde van de show.

Je kunt met muziek van MJ alle kanten op. Domuko heeft geprobeerd om een eigen sausje te gooien over de muziek en dat is in sommige gevallen zeker gelukt. Wel blijft het soms een beetje onduidelijk wat ze precies proberen te vertellen. De de dansende MJ-look-a-like is zeker een toevoeging, alleen zou hij soms op een andere plek beter tot zijn recht komen.

---------------------------------

Naam: Hollandia Bolsward

Onderdeel/divisie: show - basisklasse

Titel show: Top of Pop!

Muzieknummers:
Jump – Van Halen
Let me Entertain You – Robbie Williams
Poker Face – Lady Gaga
Without You

Verslag:
We hebben de jeugdklasse gehad en zijn inmiddels aanbeland in de basisklasse. Hollandia is een malletband en daar beginnen ze hun show ook mee. Paar flinke hits in de drumline: werkt goed! Uiteindelijk speelt het hele ensemble: wel erom denken dat het tempo op peil blijft! 

Hollandia zet een aantal figuren neer die heel goed leesbaar zijn. Er wordt veel gewerkt met rechte lijnen en hier boven kun je perfect zien of die helemaal goed staan. En af en toe is het niet helemaal perfect.  Knap is hoe het samenspel intact blijft als de club in een groot vierkant staat, met de guard in het midden gestaged. Muzikaal klinkt het hier wat stroperig, het is best pittige en snelle muziek, maar wordt door Hollandia wat traag gespeeld.

Mooie overgang naar Let me Entertain You. Flink wat tempo! Ook nu weer een paar rechte lijjnen die zijwaarts bewegen en waar de richting wat wegvalt: simple op te lossen door even goed om je heen te kijken. Muzikaal blijft het allemaal goed onder elkaar staan, ook als de mallets zich verspreiden over het veld. In dit stuk zitten flink wat hits vanuit de drumline en die passen lekker onder de mallets! Dan mag het ook best wel even hard zijn. Mooie bewerking van Pokerface! Het duurde even voordat het echt herkenbaar werd en dat is leuk. De aandacht ligt in dit stuk behoorlijk op de guard, die hun werk op sable doen. Het staat wel wat los van de rest van de band. De guard is hier niet helemaal geïntegreerd in het visuele ontwerp.
Op naar Biekee! Een slagwerkcadence dat strak wordt neergezet. Leuke dans van de mallets en de guards. Was alleen wel mooi geweest als er een overgang was geweest door de drumline, zodat het weer omhangen van de mallets minder had opgevallen.

Goede verandering van sfeer hier: een soort van balladbewerking van Avicii. Het figuur wordt echter wel heel erg uit elkaar getrokken, waardoor het samenspel weg is. Wel toegewerkt naar een intensief einde van de show.

Een gevarieerd programma van Hollandia. De mallets en de drumline kunnen afzonderlijk van elkaar heel goed spelen. Het lijkt erop dat de leden vaak te ver uit elkaar staan en dat zorgt op momenten voor problemen in het samenspel. Een drummajor zou ook uitkomst bieden. Sommige lijntjes waren niet helemaal gericht, dus daar is verbetering mogelijk.

Op heel veel momenten klinkt het namelijk erg goed en gebeurt er ook van alles op het veld. Dat maakt het wel een leuke show om naar te kijken.
 

--------------------------------

Naam: Jeugd Takostu Stiens

Onderdeel/divisie: show - jeugdklasse

Verslag:
Met 33 kids komt Jeugdband Takostu uit Stiens het veld op. We krijgen de optredens hier in sneltreinvaart voorgeschoteld. Even tijd voor een adempauze is er bijna niet.

Opnieuw een mooie club op het veld! Leuk dat de band wordt geleid door het zoontje van Johan Visser, die zelf jaren en jaren voor ‘oud’ Takostu stond.  Respect! Om als solist op piccolo helemaal in je eentje de show te beginnen! Goed gedaan! Hij stond ook helemaal in z'n eentje, terwijl de rest van de club gehurkt op het veld zat. Daarna meteen veel beweging in de show. Het slagwerk zou wel een beetje gas terug mogen nemen, want de fluiten zijn wat lastig te horen. Het samenspel wordt ook wat bemoeilijkt doordat de leden heel erg verspreid op het veld staan.

In het tweede deel blijven de fluiten wel dichtbij elkaar. Het is hier ook wel even flink moeilijke muziek, dus dat is verstandig. Ook nu is de overgang naar het slagwerk wel erg hard, het knalt erin. We zitten inmiddels in Hit the Road Jack, dat zie je visueel ook terug met een aantal lijnen die follow the leader zich hun weg over het veld banen. Mooi hoe ze uiteindelijk uitkomen in een groot kruis en daarna met een typische Takostu-figuratie uitkomen in een vierkant, dat vervolgens wordt verkleind.

Paar leuke pasjes in het volgende nummer en we komen terecht in vier draaiende cirkels. Het lijkt een beetje een tussenstukje in de show. Dat is het volgende deel zeker niet. Weer een solo van een piccolo, soort marine-achtig stuk muziek. Leuke visuals van de rest van de club. Het gekke is dat als de rest van de fluiten erbij komt, dat het lijkt alsof het wat zachter wordt. Terwijl het wel goed klinkt en iedereen weet wat ze moeten doen.

Jammer is dat in het volgende deel het slagwerk en de fluiten heel erg ver van elkaar af staan, dan vraag je bijna om samenspelproblemen en dat gebeurt dan ook. Zodra beide secties weer bij elkaar zijn, pikken ze het wel weer heel erg knap op. Vette slagwerksolo met leuke dansjes van de fluiten! Eindigend in een lange lijn met een mooie uitstap. En dat is ook het einde van de show van de jeugd van Takostu.

Het is een show met ontzettend veel variatie. Veel verschillende soorten muziek en gevarieerde figuraties. Wel mis je af en toe een beetje de samenhang in de hele show. Er zitten een paar momentjes in, waarbij het samenspel wegvalt maar dit is wel op te lossen door de secties dichterbij elkaar te houden.

Verder weten de kids van Takostu hun show wel met veel overtuiging te brengen en is het loopwerk goed verzorgd. Lijntjes staan vaak recht en muzikaal is het pittig wat ze spelen. Een leuke show van Takostu!
 

-----------------------------------

Naam: Jeugdband Sternse Slotlanders

Onderdeel/divisie: Show - jeugdklasse

Titel show: Let’s Dance!

Muzieknummers:
Robbie Williams
Coldplay
Katy perry
One Direction
 

Verslag:
Op naar de tweede deelnemer in de jeugdklasse. De voetjes mogen tijdens de show van de vloer, zo horen we in de speakertekst van de jeugdband van Sternse Slotlanders.

Sterke opening! Groot vierkant dat wordt verkleind en meteen wordt opengetrokken in Let me Entertain You. Grote figuratie, maar het samenspel blijft strak! Opnieuw een kanteling van het figuur: netjes uitgevoerd! Daarna volgen wel een paar wat onduidelijke figuraties waarbij een beetje lastig leesbaar is wat er precies gebeurt. Uiteindelijk staat er een prachtige lijn guards vooraan het veld die met een aantal strakke vlagbewegingen de focus pakken! Mooi toegewerkt naar een sterk slot van dit nummer.

Goede overgang van het slagwerk! Goed gespeeld: lekker die bassdrums in combinatie met de snares! Tof ook met die koebellen vanuit de mallets! Alleen klein probleempje met het samenspel. Is ook niet makkelijk als je ondertussen nog flink moet lopen. Ja! En een vet einde met een uitstap van de drums! Nadat ze als een driehoek twee lijnen van de guard en mallets uit elkaar hebben geduwd!

We gaan verder met Clocks van Coldplay! Er wordt een grote lange lijn opgezet en in die positie doet de hele band een leuk dansje. Misschien was het effect nog wel sterker geweest als dit had plaatsgevonden in een blok. Wel een paar heel strakke wendingen daarna! Mooi hoe aan het einde de klok terugkomt! Goed gevonden!

Ja! En het publiek wordt uigenodigd voor een dansje! Nu wel mooi effectvol in een blok met de guards en een groot deel van de drumline! Mooi gespeeld hoor: mallets zijn echt heel erg gelijk en er staan er nogal wat op het veld! Melodie is heel erg goed herkenbaar en dat maakt het ontzettend prettig om naar te luisteren. Sternse heeft ook een flinke drumline en die kids houden wel van een potje spelen. Het is daardoor wat aan de harde kant, maar de melodielijn komt alsnog goed door!
En opnieuw proberen ze het publiek te grijpen met geklap. We krijgen daarna een soort follow-the-leader-slang te zien. En voor je het weet zitten we in een wals, op muziek van Katy Perry. Vrijwel direct weer overgenomen in een meer marsmatig tempo. De guard heeft inmiddels rifles en sabels gepakt. Paar knappe tosses! Het lijkt in het tweede deel wel een beetje een herhaling te worden. Ondertussen bouwen de muzikanten achterop het veld een lange lijn op, die halftime voorwaarts komt. Het is alleen net iets te ver achterop het veld om echt de aandacht te pakken. Wel weer heel mooi toegewerkt naar het slotfiguur van de show. Twee cirkels met een toffe uitstap!

Want een intense show van Jong Sternse. Ontzettend veel energie. Veel figuraties, een beste bak muziek! Muzikaal echt dik in orde, zowel bij de mallets als bij de drumline. Guard werkt over het algemeen erg netjes en de leden weten goed wat er in de choreografie van ze verwacht wordt. Richtingen waren vaak prima, net zoals de timing van de transities. Sterke show!

---------------------------------
Naam: SWJK Marum/Opende

Onderdeel/divisie: Show - jeugdklasse

Titel show: Nederlandse Muziekproducties!

Muzieknummers:
Op Fietse - Skik
Smoorverliefd - Doe Maar
Laat Me - Ramses Shaffy
Long Blond Animal - Golden Earring
This Is What It Feels Like - Armin van Buuren.
 

Verslag:
SWJK Marum/Opende (Samen Werkende Jeugd Korpsen) bijt vandaag het spits af in de showwedstrijd. Deze jonge groep is een samenwerking van Showband Marum en Crescendo Opende. Dat is goed terug te zien in het uniform, dat een smaakvolle combi is van de uniformen van beide clubs. Hun show heeft als titel ‘Nederlandse Muziekproducties’. SWJK heeft ongeveer dertig leden, waaronder vier guards.

Vrolijke opmars, inclusief ‘SWJK-kreet’! SWJK zet een flink brede openingsformatie neer, bijna tot aan de 35-yardlijn!

Interessante opening vanuit het slagwerk. Klein tempoprobleempje in de overgang naar Op Fietse, maar wat superleuk is , is dat we meteen twee solisten op de fiets zien. Goed hoe die Crescendo-invloed is verwerkt vanuit Crescendo.

Het tempo is wel een klein probleempje, want het slagwerk gooit het gas er in de tusssenstukjes flink op maar zodra de blazers erbij komen, zakt het tempo in. Maar absoluut een leuk begin van de show. We gaan over naar een moeilijk muziekstuk: Smoorverliefd. SWJK speelt het slim om op dit muziekstuk niet al teveel lopen. Ze moeten het visueel vooral van de guard hebben. Er zitten een aantal transities in het nummer, maar op de wat moeilijkere gedeeltes blijven de leden stilstaan. Wat misschien nog beter zou kunnen, is dat op de korte slagwerkbreaks er iets meer wordt bewogen door de blazers. Het nummer heeft wel een intensief einde!

Mooie sfeerovergang naar Laat Me van Ramses Shaffy met wederom een soliste (saxofoon) op de fiets. Erg knap, want ze speelt absoluut niet een makkelijk partijtje. Wel had er in het visuele ontwerp wat meer ruimte voor haar gemaakt kunnen worden, de route die ze aflegt past niet helemaal in het totale plaatje. Knap is wel hoe SWJK het samenspel bijeen houdt, ook al staan twee groepen blazers ver van elkaar af. Mooi dramatisch einde in een grote boog, waar de guard aan vast staat, terwijl je ze ook in de picture had kunnen zetten. Wel mooie intervallen in deze grote boog!

Opnieuw een leuke overgang naar Long Blond Animal, niet een van de bekendste nummers van de Golden Earring. Hier krijgt de guard absoluut hun moment met een leuke dans en een stuk op rifle. En we gaan meteen door naar een slagwerksolo, overgenomen door de blazers. Knappe korte staccato nootjes van de trompetten. Opniew weer een moeilijk muziekstuk. SWJK legt de lat hoog!

En inmiddels zijn we alweer beland bij het slotnummer: This is What is Feels Like. SWJK heeft een sterke groep saxofoons en trompetten en dat gebruiken ze op een slimme manier. De sound is vaak heel vol. Af en toe zitten er wat missertjes in en is het samenspel met het slagwerk niet optimaal, maar SWJK speelt heel overtuigend. Zeker in dit nummer! Het lijkt er ook op dat ze nog even een beetje warm moesten worden gedurende de show.

Visueel ontbreekt er af en toe een beetje een flow in het ontwerp. Dan hebben de leden teveel tijd om op hun plekje te komen en dan staan ze een aantal tellen te markeren. Terwijl er in bijvoorbeeld het slotnummer wel een behoorlijk muzikale flow zit. De leden kunnen het ook wel aan, want als een aantal figuraties kort op elkaar volgen, dan weten ze zeker waar ze heen moeten.

Al met al een ontzettend leuke show van SWJK met een scala aan interessante Nederlands geproduceerde muziek. Wel ook een show waarbij de lat muzikaal hoog ligt. Maar risico schuwen ze absoluut niet, want het is alleen al gewaagd om meerdere keren een paar nog jonge leden te laten fietsen en spelen.

-------------------------------------

Na een pauze is het tijd voor de showwedstrijden. Acht korpsen doen vandaag mee in competitie. We krijgen in de jeugdklasse meteen een mooie strijd tussen drie clubs die elkaar het vuur in de afgelopen jaren aan de schenen hebben gelegd. Het zal erom spannen wie gaat winnen. 

Ook in de basisklasse krijgen we drie korpsen voorgeschoteld. Zowel in de midden- als de topklasse krijgen we één deelnemer in competitie. De sporthal in Franeker is flink groot. Ruimte genoeg voor de deelnemende clubs. Het veld loopt in de breedte tot de 20 yardlijn en het veld is 30 yards diep. De hal is wel een beetje een galmbak, maar tijdens de marswedstrijden was de balans over het algemeen goed.

Geen regen, geen wind, maar een dak boven ons hoofd. Handig voor de clubs met een colorguard, die hebben geen last van de weersinvloeden. Alle ingredienten zijn dus aanwezig voor een mooie wedstrijd.

Genoeg gepraat! Het is 13.15 uur en we gaan los met het Showconcours! Met een pittige afvaardiging van het juryteam.
P. Doop (overall effect 1)
R. Dijke (overall effect 2)
S. Bandringa (music ensemble)
R. Balfoort (music performance 1)
J. Roeper (music performace 2)
E. Beens (visual performance)
K. Vossenberg (visual performance)