Live-verslag Marching & Music Contest in Franeker

Het publiek kreeg in Franeker negen interessante optredens te zien tijdens de Marching & Music Contest. Natuurlijk zitten er verschillen tussen de deelnemers in de verschillende divisies, maar vanaf het begin was het muzikaal en visueel best heel goed voor elkaar. En er zaten ook een aantal muzikale en visuele hoogtepunten in tijdens de optredens.

Tijdens de pauze kan het publiek genieten van een optreden van Femmes Fataal: een slagwerkgroep van een negental vrouwen. Leuk dat het publiek ook op dit moment wordt vermaakt. De organisatie van het concours probeert er zeker een leuke dag van te maken, vol afwisseling. En dat is het zeker met dit intermezzo.
Het woord is voor wat betreft de M&M Contest aan de jury. We zijn benieuwd naar de uitslag.
 

-------------------------------

Naam: Oranje Minnertsga

Onderdeel/divisie: Mars – sectie blaaskorpsen – 1e divisie

Concerterend: Triumvirate – R. Balfoort
Marcherend: Volubility – E. Leemhuis

Verslag:
Oranje Minnertsga is de laatste deelnemer tijdens de Marching & Music Contest. Ze komen op muziek van Pirates of the Caribbean het veld op. Mooi mystiek door het doffe slagwerk en het lage tempo. Opnieuw een deelnemer die het aandurft om een concerterend werk te spelen dat is geschreven door jurylid Rob Balfoort. Dat getuigt van lef.

Ook leuk is hoe de club de concertopstelling inneemt. Op een flink tempo en netjes uitgewerkt. Dat maakt meteen indruk!
Overtuigend begin met een strak tempo! Slagwerk weet z’n plek goed en begeleidt de blazers op een mooi geluidsniveau! De melodielijnen komen daardoor erg goed door. Qua balans is het sterk wat Oranje Minnertsga laat horen: je kunt alle secties onderscheiden. Dat is fijn, zeker bij de mooie finesseloopjes bij de euphoniums.

Mooie stijlovergang richting het einde, goed gespeeld door de euphoniums en trombones. En daarna werkt Oranje toe naar een sterk slot van het concerterende werk. Goede slotnoot die lekker lang blijft hangen in de hal!

Oranje ziet er mooi verzorgd uit: qua uniform. Boekjes aan de achterkant mooi afgewerkt. Ook tijdens de transitie naar de marsformatie de handen netjes naast het lichaam, mooie houding van instrumenten. Aan details is gedacht! Strakke aanmarcheerpas, vol overtuiging ingezet, meteen gevolgd door een prima ronde bocht. Bij de volgende bocht komen een paar rijen niet helemaal recht uit, maar er wordt snel gecorrigeerd. Richtingen en onderlinge afstanden zijn tijdens de voorwaartse stukken goed.

Muzikaal lijkt het slagwerk hier iets minder in te houden, hoewel het dynamisch even later wel mooi past onder de blazers. Het nummer heeft een lekker stevig tempo en dat zorgt ervoor dat de verschillende elementen elkaar snel opvolgen.
Snelle Engelse counter, de rijen draaien bijna om de twee tellen! Ook dit is goed uitgewerkt! Hoewel het in zo’n korte tijd wel lastig richten is, want iedereen moet de draai op dezelfde manier uitvoeren. Maar door heel snel te corrigeren, worden de Engelse counters goed uitgevoerd.

Het optreden komt met een sterke halt tot een einde. Knieën mooi hoog en muzikaal sterk. Zowel muzikaal als visueel een sterk marsoptreden! En een lekkere afmars!
 

-----------------------------------

Naam: Excelsior Harskamp

Onderdeel/divisie: Mars – sectie blaaskorpsen – 1e divisie

Concerterend: Marche Victorieuse – H.L. Blankenburg
Marcherend: Castell Coch – Powell-de Rooy
March of the Herald – Nicols-Mol
 

Verslag:
De volgende deelnemer is Excelsior Harskamp die met de Modelmars het veld betreden. Gelijk een heel verfijnde klank met een viertal hoorns, veel bugels en een stevige laag kopersectie.

Excelsior is een fanfare-orkest dat een gooi wil doen naar een deelnameticket voor het topconcours in 2015. Ze beginnen hun optreden met een concerterend werk: een lekkere stevige polka waarbij elke sectie duidelijk z’n moment krijgt. Dynamisch is het erg mooi. Op sommige momenten is er een sterke opbouw en vallen de verschillende secties prachtig onder elkaar. Daar waar toegewerkt wordt naar een climax, is het ook even goed stevig. Vooral de hoorns klinken in dit nummer mooi!
Je kunt absoluut horen dat dit van oorsprong een fanfareorkest is: mooi gespeeld!

We gaan door met het marcherende werk. Muzikaal is het niveau even hoog, alleen zie je wel dat het in het marcheren ontbreekt aan finesse. Rijtjes zijn vanaf het begin niet kaarsrecht, zeker niet als ze uit een counter komen. Ook is de houding niet bij alle secties mooi gelijk en wordt er wat gewiebeld met het bovenlichaam. Ook zit er verschil in de onderlinge afstanden.

Maar muzikaal klinkt het ook lopend als een klokje. Trompetloopjes klinken er mooi bovenuit en de balans is dus erg mooi. Knap, want op een erg lastige passage in het scherp koper zitten ze midden in een Amerikaanse counter.
Een optreden met twee kanten. Muzikaal heel erg sterk, terwijl er marstechnisch nog kan worden gewerkt aan de houding, richtingen en de uitvoering van de verplichte onderdelen.
 

---------------------------------

Naam: Excelsior Losser

Onderdeel/divisie: Mars – sectie slagwerkkorpsen – 1e divisie

Concerterend: Club of Scotch – L. Camp
Marcherend: Highland Sound – J. Corstjes

Verslag:
Excelsior Losser heeft eenzelfde besetting als Overdinkel: ongestemd slagwerk dus. Qua look lijken beide clubs ook overeen te komen. De echte hightension snares klinken wel iets scherper en daardoor hoor je ook net iets beter of er clean wordt gespeeld. Excelsior brengt een interessant muziekstuk met ook veel dynamisch verschil. Mooi zijn af en toe de intense roffels vanuit de doffe snares. Die knallen er lekker overheen: interessant. Het stuk is erg fragmentarisch en alle inzetten in bijvoorbeeld de scherpe snaresectie worden goed ingezet: absoluut niet makkelijk! Het is allemaal behoorlijk technisch!

Ook Excelsior heeft het loopwerk goed onder de knie. De eerste rij zet de bochten goed in. Tijdens counters draaien de rijen niet altijd precise op hetzelfde moment en met dezelfde intensiteit. De onderlinge afstanden blijven het hele optreden wel goed intact. Mooi muzikaal deel ook richting het einde met een enorm dynamisch bereik. Mooie crescendos en afwisseling tussen scherp en dof. Goed einde ook van dit sterke optreden.
 

---------------------------------

Naam: Concordia Overdinkel

Onderdeel/divisie: Mars - sectie slagwerkkorpsen – 1e divisie

Concerterend: Royal Mile – L. Camp
Marcherend: American Beats – Ch. Van Zanten

Verslag:
Concordia Overdinkel betreedt de zaal met een ongestemde slagwerksectie. Ze hebben een bijzondere klank. Het lijkt niet alsof ze met hightensionsnares lopen, maar zo klinkt het wel. Ze proberen klankverschillen te maken door af te wisselen tussen scherp en dof. 

Overdinkel, een typische drumband, doet vandaag alleen een marcherend werk. Een heel interessant begin: een langzaam tempo met veel dynamisch verschil in de verschillende secties. De verschillen tussen scherp en dof zijn erg goed hoorbaar.
Qua looptstijl is het bij deze club goed voor elkaar. De haakse bochten worden goed uitgevoerd, rijen zijn strak en de onderlinge afstanden zijn overal gelijk. Interessante counter ook waarbij de hele club in één keer omdraait en de counter van de achterkant wordt ingezet. Zeker effectvol en dat is misschien ook wel de reden waarom wordt overwogen om de caption effect in te gaan zetten tijdens marswedstrijden.

Qua stokvaardigheden springt deze tambour-maître ook boven de rest uit, althans voor zover we hebben gezien. De man laat verschillende vaardigheden zien en leidt zijn club erg goed. Hij neemt overigens ook wel elk rechte stuk even de kans om zijn kwaliteiten te laten zien. Maar als je het goed doet, dan mag dat!

Mooie tempo-overgang, goed unisono uitgevoerd. Gelijk ook weer een wat andere sfeer, wat met een dergelijke bezetting best lastig is. Het geheel klinkt al snel veel hetzelfde, maar dit optreden is toch interessant door de grote dynamische verschillen die worden gemaakt. Gas terug waar het moet, hard waar het mag.

Het is echt een machientje wat hier over het veld loopt. Iedereen weet zijn taak en richtingen blijven intact tijdens voorwaarts gedeelten, counters en bochten. Sterk marcherend optreden van Concordia Overdinkel!
 

----------------------------------

Naam: CMH Menaldum

Onderdeel/divisie: Mars – sectie blaaskorpsen – 2e divisie

Concerterend: Fanfare and fun – R. Leckie
Marcherend: Mostecka – P.H. Wolters

Verslag:
Ook CMH Menaldum heeft vandaag hun guard meegenomen. De opmars klinkt ons ontzettend bekend in de oren. Ondanks dat verslaggever Cor het ooit eens heeft gespeeld, komen we niet op de naam. De handjes van het publiek gaan in ieder geval meteen op elkaar. Het zit overigens goed met de publieke belangstelling. Een paar honderd man zitten al op de tribune en dat is mooi voor de deelnemende clubs en de organisatie!

Opnieuw zien we Jan Zoodsma op het veld als tambour-maître. Moeilijk begin van dit stilstaande nummer! Gelijk volle bak met een fanfare van de trompetten, maar goed uitgevoerd! Mooi overgenomen door de zuivere euphoniums. Die leggen zo een mooie laag onder dit nummer.  Fanfare and fun is een nummer met verschillende sfeer- en stijlveranderingen. Ook de articulatie verandert regelmatig en die overgangen worden door CMH goed opgepakt. Je kan wat dat betreft wel horen dat deze club niet voor niets in de tweede divisie zit en op een hoger niveau acteert.

Mooi koraal van de euphoniums en een paar staccato fragmenten van het scherpe koper. Dit mondt dan weer uit in een swingend (fun!) deel. Opnieuw een lekkere sfeerovergang en dat maakt het heel leuk om naar te luisteren. Goed uitgevoerd concerterend deel! CMH begint met twee prima ronde bochten! Gevolgd door een keurige Amerikaanse counter. Het muziekstuk, een echte mars, wordt vol overtuiging en goed gespeeld.

Jammer dat in het tweede deel van de mars er een paar richtingen vervagen. Dat probleem speelt ze wat parten tijdens de Engelse counters. Die zijn wel goed gedefinieerd, iedereen draait keurig om de 4 tellen, maar de richtingen vervagen ietwat en er wordt net niet snel genoeg gecorrigeerd.

Goede halt van een behoorlijk lange mars, waardoor CMH meer counters en bochten uitvoert dan sommige andere deelnemers. Dat valt ze absoluut te prijzen. Muzikaal is het keurig voor elkaar, qua richtingen had het net iets strakker kunnen lopen.
 

--------------------------------

Naam: Drumband en Showgroep Edam

Onderdeel/divisie: Mars – sectie slagwerkkorpsen – 3e divisie

Concerterend: Edge of Sundown – J. Schipper

Verslag:
Het volgende korps, Drumband en Showgroep Edam, bestaat in 2014 vijftig jaar. Anders dan hun naam zou vermoeden, laten ze vandaag alleen een concerterend werk zien. De club komt uit in de sectie slagwerkkorpsen. Edam heeft hun plek op het veld ingenomen. Ze hebben vijf mallets en die spelen mooi samen. Het slagwerk is af en toe in de begeleiding wat hard, zeker op de echt zachte gedeeltes zouden ze iets meer gas terug kunnen nemen.

Leuk en goed is de stijlovergang. De melodie verandert niet heel erg, zo op het gehoor, maar er lijkt een soort van wals-sausje overheen te liggen. Het einde van het concerterende werk is overtuigend en intens. Een kort maar krachtig optreden van Edam.
 

----------------------------------

Naam: Concordia Sexbierum

Onderdeel/divisie: Mars – sectie blaaskorpsen – 3e divisie

Concerterend: Los Amigos – A. Kenneth
Marcherend: Teamwork – R. Balfoort

Verslag:
Er komt een flinke club het veld opgelopen met een stevige opmars. Mooi is het stukje waarbij de euphoniums met de beker naar ons gericht voorbij lopen. Overigens zit er in deze laag-koper-sectie flink wat power, want ook als ze met hun beker naar de achterkant gericht staan, komen ze nog lekker door. Concordia Sexbierum staat onder leiding van Jan Zoodsma, absoluut geen onbekende hier in het Noorden. Leuk is dat Concordia de colorguard heeft meegenomen. Lekker begin met slagwerk, wel beetje gas terugnemen als de blazers er bij komen! Wel een goede swing in Los Amigos, mede dankzij de cowbell. De goed-gesmeerde heupen van Jan Zoodsma gaan dan ook flink van rechts naar links.

Qua balans is het slagwerk wat aan de stevige kant. Bij de blazers valt alles wel mooi onder elkaar en komen alle secties goed door. Leuk is de plotselinge stop in het nummer, helaas werd het vervolg niet helemaal perfect ingezet. Al met al wel een lekker swingend stukje, waarbij je misschien wel een dynamisch verschil mist. We gaan door met het marcherende werk: Teamwork van jurylid Rob Balfoort. Die weet natuurlijk precies hoe dit stuk moet worden gespeeld. Gewaagde keuze dus!
De aanmarcheerpas had iets beter gekund. De voorste rij is overigens wel erg goed op elkaar ingespeeld. Ze hebben geen hoofdbeweging nodig om toch netjes gericht te blijven. Ook zetten ze de ronde bochten goed in en was de Amerikaanse counter goed gedefinieerd.

Concordia heeft een guard meegenomen en die laten goed vlagwerk zien! Qua instrumenthouding zijn er wel de nodige verschillen. Bij de trompetten valt dat niet zo op, maar als de trombones verschillen hebben in de hoogte waarop ze hun instrument houden, dan valt dit meteen op. Ook valt er nog wel te werken aan de richtingen van de verschillende rijen.
Al met al wel een prima optreden: twee lekkere marsen die goed worden uitgevoerd. Zwaar koper komt mooi door. Slagwerk misschien soms wat te hard. Er valt ook zeker nog wel wat te winnen op houding en richting.
 

----------------------------------

Naam: Euphonia Bakhuizen

Onderdeel/divisie: Mars – sectie blaaskorpsen – 4e divisie
Concerterend: Black Diamond – C.J.N. Cori
Marcherend: Holiday in Rhodos – O. Tschuor

Verslag:
De vaart zit er hier flink in. Uno Animo is nog maar net van de vloer en vervolgens betreedt Euphonia uit Bakhuizen het speelveld. Ze doen dat met een flink energieke mars, waarbij de trombones zich even lekker kunnen uitleven. Euphonia is oorspronkelijk een fanfare (1898), maar heeft besloten om ook mee te gaan doen aan marswedstrijden. Ze zijn net helemaal in het nieuw gestoken en het uniform ziet er mooi verzorgd uit.

De club heeft een mooie bezetting met dik 25 blazers. Wat me gelijk opvalt is dat de club een mooie houding heeft tijdens het concerterende deel. Trompetjes mooi recht omhoog, terwijl we bij fanfareorkesten vaak ‘hangende toeters’ zien. Daar is goed aan gewerkt!

De trompetjes komen hier boven erg goed door. Af en toe mis je wel een beetje laag koper, zeker in de fragmenten waarbij zij de lead hebben. De trompetten zijn qua volume behoorlijk sterk, maar spelen wel zuiver en gelijk. Ook in de trombones zit flink wat power. Al met al een lekkere mars, waarbij de dynamische verschillen ietwat meer hadden kunnen worden uitgebuit, door af en toe de trompetten ook iets gas terug te laten nemen.

Omdat Euphonia geen ‘pit’ nodig heeft, gaan we meteen door met het marcherende deel. Overigens niet voordat de tambour-maître de rotten nog even goed heeft neergezet en de juryleden Balfoort en Smits hun plekje op het veld hebben gevonden.
Het is duidelijk dat nog niet alle marsonderdelen volledig zijn gedefinieerd. Zo lijkt het alsof er bij de Engelse counter vooral naar elkaar wordt gekeken voordat deze wordt ingezet door de eerste rij. Ook zijn er links en rechts nog teveel muzikanten die in hun boekje zitten te kijken en daardoor hun zijwaartse richting niet helemaal perfect hebben. Als de muzikanten bovendien een wat ruimere opstelling zouden kiezen, dan hebben ze ook iets meer ruimte voor de counter.

Muzikaal zit er nu een heel mooi stukje in de saxen, maar ook nu wordt het ietwat overspeeld door de trompetten en de trombones. Er zit wel een ontzettend lekker tempo in deze mars en het wordt zuiver uitgevoerd. Voor je het weet, zit hun optreden er al weer op. Lekker veel pit en overtuiging en dat maakt het wel aangenaam om naar te luisteren.
 

------------------------

Naam: Uno Animo - Zuidwolde (Groningen)

Onderdeel/divisie: Mars – sectie slagwerkkorpsen – 4e divisie
Concerterend: Petite Suite Francaise – I. Weijmans
Marcherend: Flashpoint – H. Smit

Verslag:
Uno Animo betreedt het veld met drie mallets, drie snares, een tenor, twee bassdrums en twee ondersteunende slagwerkers. Ze starten met hun concerterende werk en moeten eerst het instrumentarium klaarzetten vooraan het veld. Uno Animo komt uit in de vierde divisie, sectie slagwerkkorpsen. Het is voor het eerst sinds tijden dat Uno Animo weer meedoet aan een wedstrijd. Dynamisch is het bij de opmars goed voor elkaar. De club heeft maar drie mallets, maar de rest van het slagwerk past zich er goed op aan. Dat belooft al wat.

Begin is net niet helemaal perfect, eerste noot was niet gelijk. Wel een begin waarmee ze meteen de aandacht pakken. Na een flink harde eerste noot, gaan we wel meteen terug in volume met een liefelijk stukje. Een aandachtspuntje kan nog zijn dat er regelmatig van stokken gewisseld wordt bij de mallets en dat ze dat tijdens stilte doen. Terwijl het volgens mij ook prima kan tijdens een intro van het slagwerk, waardoor het publiek niet eens door zou hebben dat je wisselt.

Petite Suite Francaise is een heel liefelijk nummer dat vooral wordt gedragen door de mallets. Het stuk kent flink wat tempowisselingen en die worden behoorlijk uitgevoerd. Het slagwerk wist zich dynamisch ook goed aan te passen aan de mallets. Inmiddels zijn we bij het marcherende werk aangekomen: Flashpoint van Henk Smit. Overtuigend begin! En meteen ook drie prima haakse bochten. Opnieuw ook weer veel dynamische verschillen in de muziek. De Amerikaanse counter is niet helemaal perfect, de buitenste rijen wijken ietwat uit, waardoor er gecorrigeerd moet worden. Hierdoor zijn de onderlinge afstanden ook even niet helemaal goed. Daar waar de rijen aan het begin van de mars mooi gericht waren, lijkt de concentratie nu een beetje weg te vallen. Wel een erg goede collectieve halt aan het einde van het marsgedeelte!

Een verzorgd optreden van Uno Animo. Veel dynamische verschillen in de muziek en over het algemeen is de richting prima. Af en toe valt de concentratie wat weg, maar aangezien deze club al tijden niet heeft meegedaan aan een wedstrijd, is dit een prima prestatie.
 

-------------------------------

Opening: De wedstrijddag wordt geopend door vier heren uit de snareline van de Sternse Slotlanders. Speciaal voor deze dag hebben ze zelf een act ingestudeerd. De mannen zitten heel relaxt al een kwartiertje te kaarten aan een statafel op het veld. Voor aan het veld staan vier snares.

Maar eerst krijgen we nog wel een voorwoord van Alexander Nammensma, die verteld dat er al lange tijd wordt gewerkt aan dit concours. Ook spreekt hij over passie. Passie die ze in zijn eigen vereniging (Nammensma is voorzitter van de Sternse Slotlanders) overal in willen toepassen. En die passie krijgen we voorgeschoteld met de ‘Snare Lovers’, die de opening verzorgen.

De heren kunnen in ieder geval acteren. Op mechanische muziek lijkt een van de heren ietwat beschonken zijn snare het hof te willen maken. Vol overtuiging wil hij de anderen zien mee te slepen in zijn liefde voor de snare. En dat lijkt hem ook te lukken, want even later nemen ze een zogeheten Snarelfie! Sturen jullie ‘em wel even toe, mannen?
Maar dan gaan we toch echt los. De snares spelen op de beat van de mechanische muziek. Dat is best pittig, maar het samenspel is goed.

De mannen spelen leuke ritmes en licks, technisch maar ook functioneel. Doorspekt met leuke sticktricks. Maar niet over de top. Past ook prima bij de muziek!

En ja hoor, de mannen hebben een zelfs nog wat danskwaliteiten. Even een paringsdansje met hun snare tussendoor. Even later weer een technisch stuk en zelfs de nodige publieksinteractie. En weer opnieuw een dansje. Of ze de volgende ronde van So You Think You Can Dance gaan halen, dat weet ik niet. Maar ze weten het publiek met hun moves wel te pakken.

I Think i Wanna Marry You, schalt er tot slot uit de speakers. Niks geen gezeur aan je kop van een vrouw. Geef de mannen een drankje en een snare en zijn de Snare Lovers al dik tevreden. Een leuk optreden en een enthousiaste opening van deze concoursdag.
 

---------------------------------

Het is ongeveer half tien en we hebben ons plekje in sporthal De Trije al gevonden. We zitten bovenaan de tribune, precies op de 50 yardlijn. De beste plekjes in het huis! Over een klein half uurtje barst allereerst de Marching & Music Contest los. We krijgen dan negen korpsen die allereerst een stilstaand nummer spelen en vervolgens het tweede nummer marcherend ten gehore brengen.

Tijdens de Marching & Music Contest zijn drie juryleden actief. Rob Balfoort is juryvoorzitter en vormt samen met Ruud Böhmer en Dhr. P. C. Smits de jury. De punten van zowel het concerterende als het marcherende deel worden bij elkaar opgeteld en vormen de basis voor de einduitslag.

Het KM-team wordt vandaag gevormd door Cor Vosseberg en Matthijs van Houten. Van de Marching & Music Contest zullen we relatief korte verslagen plaatsen. Natuurlijk volgen we de showwedstrijden op de voet. Helaas kunnen we geen verslag maken van de streetparade, omdat deze tegelijk plaatsvindt met de showwedstrijden. Wellicht dat we ze nog aan kunnen zien komen.
We maken ons nu eerst op voor de wedstrijden. De wedstrijdorganisatie heeft al laten weten dat ze een totaalprogramma willen brengen en op de vloer staan vier snares klaar. Het lijkt er dan ook op dat de wedstrijd op leuke manier wordt geopend.